Gå til innhold
Hundesonen.no

nynorsk oppgave/stil

Benedicte

Av Benedicte,
i Alt mulig

Recommended Posts

Benedicte Grand Master

Benedicte

Skrevet
Skrevet

Er det noen sjeler der ute som er veldig flink i nynorsk, og som kunne tenke seg å kommentere/rette litt på en oppgave jeg har i nynorsken?

Vi fikk en tekst på bokmål som skulle oversettes til nynorsk (ikke mitt sterkeste fag). Hadde satt veldig pris på pirking :)

Rottefangaren frå Hameln

Dei gjekk inn i den store salen der borgermestaren satt i sin hermelinskanta frakk med rådmennene sine rundt seg.

“Noko må gjerast,” klaga borgarane. “Det vrimlar av gnagarar over heile byen. Viss ikkje borgermestaren sørgjar for at dei blir utrydda, får vi velje ein annan.”

Borgermestaren klødde seg i det lange skjegget. “Kva kan vi gjere,” hviska han til ein av rådmennene, “sia det ikkje er vi som har makta i byen, men rottene?”

Mens han satt der og grubla, hørtes det ei forsiktig banking på døra. Og inn trådde ein merkeleg, frammed mann i vid, rød kappe. Han vart mager og hengslet og hadde et knoklete, brunbarka ansikt, og lange, tjafsete lokkar hang ned til skuldrene hans.

“Kem er du som kommer og forstyrrar?” sa borgermestaren myndig.

“Ein omvandrande spelemann,” svarte mannen. “Og eg kom i rette tid, vil eg tru.” Så drog han ei lang fløyte med gylne forsiringar fram frå si lange slengkappe. “Dokkar ser denne fløyta. Med den kan eg lokke til meg alle skadedyr, rotter og krypdyr, slangar, skorpionar og flaggermus. Ingenting som flyr, løpar eller kryper, kan stå imot musikken min. Og vil dokkar gi meg tusen gylden, skal eg spele rottene ut av byen dokkars.”

“La han forsøka. Det er det vel verdt,” ropte folket.

Borgermestaren bestemte seg fort. “Når rottene er ute av byen, kommer pengane på bordet.”

Spelemannen i den røde kappa smilte.

“Bere vent!” sa han. “I morgon skal alle rottene vere borte frå byen for alltid!”

Dagen etterpå vakna alle innbyggarane av et vakkert fløytespel i byen. Utpå gata kunne dei sjå spelemannen gå rundt i gatene med den lange, vakre fløyten sin. Han spelte vakker musikk, og etter kvart stakk det nysgjerrige menneskehovud ut av kvart einaste vindaugo.

Plutseleg begynte gatene å fylles opp av rotter. Dei kom opp frå gatelokkane, frå kjellarar og hus, men aller mest kom det frå Hansens ostefabrikk. Alle saman storma i same retning, og gatene vart fulle av kaos. Helt fremst, på vei ut av byen, gjekk spelemannen og spelte vakker musikk.

Spelemannen gjekk til elven kor han slutta å gå. Men han fortsatte å spele utan stopp, og både store og små, svarte, grå og kvite rotter kom løypande til han. Ein etter ein gjekk dei uti elven, og der drukna dei.

Dette var teksten. Etterpå må jeg skrive en fortsettelse <_<

Ricco Proficient

Ricco

Skrevet
Skrevet

Er det noen sjeler der ute som er veldig flink i nynorsk, og som kunne tenke seg å kommentere/rette litt på en oppgave jeg har i nynorsken?

Vi fikk en tekst på bokmål som skulle oversettes til nynorsk (ikke mitt sterkeste fag). Hadde satt veldig pris på pirking :)

Rottefangaren frå Hameln

Dei gjekk inn i den store salen der borgarmeisteren sat i sin hermelinskanta frakk med rådmennene sine rundt seg.

“Noko må gjerast,” klaga borgarane. “Det vrimlar av gnagarar over heile byen. Viss ikkje borgarmeisteren sørgjar for at dei blir utrydda, får vi velgje ein annan.”

Borgarmeisteren klødde seg i det lange skjegget. “Kva kan me gjere,” kviskra han til ein av rådmennene, “sidan det ikkje er me som har makta i byen, men rottene?”

Mens han sat der og grubla, hørtes det ei forsiktig banking på døra. Og inn trådde ein merkeleg, framand mann i vid, raud kappe. Han var mager og hengslet og hadde eit knoklete, brunbarka ansikt, og lange, tjafsete lokkar hang ned til skuldrane hans.

“Kven er du som kjem og forstyrrar?” sa borgarmeisteren myndig.

“Ein omvandrande spelemann,” svarte mannen. “Og eg kom i rette tid, vil eg tru.” Så drog han ei lang fløyte med gylne forsiringar fram frå si lange slengkappe. “Dykk ser denne fløyta. Med den kan eg lokka til meg alle skadedyr, rotter og krypdyr, slangar, skorpionar og flaggermus. Ingenting som flyr, spring eller kryper, kan stå imot musikken min. Og vil dykk gi meg tusen gylden, skal eg spela rottene ut av byen dykkar.”

“Lat han forsøka. Det er det vel verdt,” ropte folket.

Borgarmeisteren bestemte seg fort. “Når rottene er ute av byen, kjem pengane på bordet.”

Spelemannen i den raude kappa smilte.

“Berre vent!” sa han. “I morgon skal alle rottene vere borte frå byen for alltid!”

Dagen etterpå vakna alle innbyggarane av eit vakkert fløytespel i byen. Utpå gata kunne dei sjå spelemannen gå rundt i gatene med den lange, vakre fløyta sin. Han spelte vakker musikk, og etter kvart stakk det nysgjerrige menneskehovud ut av kvart einaste vindaugo.

Plutseleg begynte gatene å fyllast opp av rotter. Dei kom opp frå gatelokkane, frå kjellarar og hus, men aller mest kom det frå Hansens ostefabrikk. Alle saman storma i same retning, og gatene vart fulle av kaos. Heilt fremst, på veg ut av byen, gjekk spelemannen og spelte vakker musikk.

Spelemannen gjekk til elven kor han slutta å gå. Men han fortsatte å spele utan stopp, og både store og små, svarte, grå og kvite rotter kom løypande til han. Ein etter ein gjekk dei uti elven, og der drukna dei.

Dette var teksten. Etterpå må jeg skrive en fortsettelse <_<

No har eg retta teksten for deg... (håper det er rett)

Hunter Contributor

Hunter

Skrevet
Skrevet

Rottefangaren frå Hameln

Dei gjekk inn i den store salen der borgarmeisteren sat i sin hermelinskanta frakk med rådmennene sine rundt seg.

“Noko må gjerast,” klaga borgarane. “Det vrimlar av gnagarar over heile byen. Viss ikkje borgarmeisteren sørgjer for at dei vert utrydda, får vi velgje ein annan.”

Borgarmeisteren klødde seg i det lange skjegget. “Kva kan me gjere,” kviskra han til ein av rådmennene, “sidan det ikkje er me som har makta i byen, men rottene?”

Medan han sat der og grubla, hørtes det ei forsiktig banking på døra. Og inn trådde ein merkeleg, framand mann i vid, raud kappe. Han var mager og hengslete, og hadde eit knoklete, brunbarka ansikt, og lange, tjafsete lokker hang ned til skuldrane hans.

“Kven er du som kjem og forstyrrar?” sa borgarmeisteren myndig.

“Ein omvandrande spelemann,” svarte mannen. “Og eg kom i rette tid, vil eg tru.” Så drog han ei lang fløyte med gylne forsiringar fram frå si lange slengkappe. “Dykk ser denne fløyta. Med den kan eg lokka til meg alle skadedyr, rotter og krypdyr, slangar, skorpionar og flaggermus. Ingenting som flyr, spring eller kryp, kan stå imot musikken min. Og vil dykk gje meg tusen gylden, skal eg spela rottene ut av byen dykkar.”

“Lat han forsøka. Det er det vel verdt,” ropte folket.

Borgarmeisteren bestemte seg fort. “Når rottene er ute av byen, kjem pengane på bordet.”

Spelemannen i den raude kappa smilte.

“Berre vent!” sa han. “I morgon skal alle rottene vera borte frå byen for alltid!”

Dagen etterpå vakna alle innbyggarane av eit vakkert fløytespel i byen. Utpå gata kunne dei sjå spelemannen gå rundt i gatene med den lange, vakre fløyta sin. Han spelte vakker musikk, og etter kvart stakk det nysgjerrige menneskehovud ut av kvart einaste vindauga.

Plutseleg byrja gatene å fyllast opp av rotter. Dei kom opp frå gatelokka, frå kjellarar og hus, men aller mest kom det frå Hansens ostefabrikk. Alle saman storma i same retning, og gatene vart fulle av kaos. Heilt fremst, på veg ut av byen, gjekk spelemannen og spelte vakker musikk.

Spelemannen gjekk til elva kor han slutta å gå. Men han fortsatte å spele utan stopp, og både store og små, svarte, grå og kvite rotter kom springande til han. Ein etter ein gjekk dei uti elva, og der drukna dei.

Ricco Proficient

Ricco

Skrevet
Skrevet

Tusen takk, Ricco! :)

edit:

Kan man si belønningen på nynorsk? Finner det ikke i ordboken min :unsure:

Belønningen eller belønninga, trur man kan bruke begge.

Arkivert

Dette emnet er nå arkivert og stengt for flere svar

Gå til emneliste

  • Hvem er aktive   0 medlemmer

    • Ingen innloggede medlemmer aktive


  • Nye innlegg

    • simira
      Hundespråk

      Av simira · Skrevet

      Så dette skjer sammen med andre hunder i huset? Det høres jo ut som hun kan trenger litt tydeligere rammer og trening på ro rundt de andre hundene generelt. Alt dette er jo ting som bør jobbes med, og ikke bare avbrytes og unngåes der og da. Hvis dette allerede har vært sånn i snart to år så vil jeg anbefale å få hjelp av en hundetrener som komme hjem til dere og se på rutinene og hjelpe med et treningsopplegg som kan gjøre henne både tryggere og roligere.
    • Savannah
      Hundespråk

      Av Savannah · Skrevet

      Hundene er løse inne så de er ikke i bånd. Har merka at hunden er stresset og ikke helt hva hun skal gjøre med all stresset inne i seg så hopper hun på ryggen. Også eskalerer det. Det samme er i bilen og hundene er i bur. Hunden kan ikke se de andre sitter i bur fordi da bjeffer hun og stresser. Hunden har da eget bur med teppe rundt og det fungerte bedre. Hun må dog hentes ut av bilen sist fordi hun kan ikke se at de andre hundene hopper ut av bilen etter hun er på bakken. Da hopper hun opp på ryggen igjen. Hun er alltid sist ut men noen ganger går heller ikke det og hun blir frustrert. Jeg merka at det var noe med valpen da hunden kom hit og har hatt utfordringer med det senere. Men vi fortsetter å jobbe med dette. Prøver å la hun verken bli overstimulert eller understimulert men med akkurat passe aktivitet. Også det mentale og mentaltrening.
    • simira
      Hundespråk

      Av simira · Skrevet

      Generelt sett ville jeg forøvrig kuttet ut all hilsing i bånd. Sosialisering foregår enten med båndtur sammen uten hilsing, eller løs med maks to andre hunder om gangen, helst med en båndtur uten hilsing før de slippes sammen. Økt frustrasjon på grunn av forventning til hilsing er sannsynligvis en av de vanligste årsakene til passeringsproblemer og aggresjon mot andre hunder. 
    • Oslo Hundetrener
      Hundespråk

      Av Oslo Hundetrener · Skrevet

      Simira har rett – det er stress, ikke rang. Det du beskriver høres ut som en hund som blir overstimulert i møte med andre hunder, og når du tar henne ned, eskalerer frustrasjonen fordi hun ikke fikk gjort det hun ville. Det viktigste nå er å gi henne mindre mulighet til å øve inn adferden. For hver gang hun ypper og hopper på en annen hund, vil hun gjøre mer av det i fremtiden. Så dere må holde større avstand og starte med møter hvor hun kan være rolig. Lang avstand, korte møter(muligens ingen møter), pause FØR hun når det frustrasjonspunktet hvor hun "mister hodet". Jeg skriver mer konkret om å bygge ro her, om dere vil ha en plan: https://oslohundetrener.no/ro-trening-hund-slik-laerer-hunden-a-finne-ro-i-hverdagen/ At den ikke reagerer på ALLE hunder er faktisk greit – det betyr at hun ikke er generelt aggresiv, men at det noen møter trigges frustrasjonen særlig mye. Fokuser på hvilke møter som går bra, og bygg derfra.
    • simira
      Hundespråk

      Av simira · Skrevet

      Dette har absolutt ingenting med rang å gjøre, det er en ren stressfunksjon. Det handler om situasjonen der og da, hva hunden har gjort rett før og tidligere på dagen, hvem som holder i båndet og hvordan de reagerer, den andre hunden og hvordan den reagerer, og sikkert mange andre ting. Igjen, her må hilsing og lek med andre hunder begrenses. Og hvis dette likevel skjer må hunden såklart uansett fjernes fra situasjonen umiddelbart. Jeg ville fått hjelp av en instruktør til å se på og jobbe med dette, så det ikke utvikler seg. Jo flere ganger dette skjer, jo mer øker sjansen for at det vil fortsette, og for at det før eller senere vil bli en konflikt der noen blir skadet.

  • Nylig opprettede emner

×
×
  • Opprett ny...